Orathaiclub.net's Information

เดินทางออกจากสุวรรณภูมิ ไปถึงหลวงพระบาง ใช้เวลา 1.40 นาที

วันนั้นเราเดินทางไปถึงหลวงพระบางประมาณ 12.00 น. พี่สมจิตร ไกด์นำเที่ยวมารอรับที่สนามบิน

และพาเราไปไว้พระเพื่อขอพร และเดินชม อดีตพระราชวังหลวง เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ และเป็น อดีตเป็นพระราชวังหลวงซึ่งเป็นที่

ประทับของเจ้ามหาชีวิตลาว สร้างปี ค.ศ. 1904 (พ.ศ. 2447) โดยสถาปนิกชาวฝรั่งเศสเป็นผู้ออกแบบ ปัจจุบันเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์เมื่อปี

ค.ศ. 1975 (พ.ศ. 2519) มีหอที่ประดิษฐานพระบาง พระพุทธรูปปางห้ามสมุทร สูง 1.14 เมตร หนัก 54 กิโลกรัม

เป็นพระคู่เมืองหลวงพระบาง  เมื่อก่อนหลวงพระบางชื่อเดิมว่า เมืองเชียงดง  เชียงทอง


.....เสียดายเขาไม่ให้ถ่ายรูป  แต่สวยมากเลย ได้เข้าไปชมในท้องพระโรง  ถ้าใครมีโอกาสก็ไปเที่ยวนะคะ รับรองสวยมากคะ.........

เขาไม่อนุญาติให้ถ่ายรูปก็เลยถ่ายกันก่อนที่  หน้าอดีตพระราชวัง

หลังจากที่ไหว้พระขอพร และเดินชม อดีตพระราชวังแล้ว ไกด์พาเราไปที่ บ้านผานม เพื่อไปชมผ้าไหมของลาว

และเครื่องเงิน พี่ต่ายใช้เวลาอยู่ที่นี่ประมาณ 3 ชม. เพราะว่าเลือกซื้อผ้าไหมทุกร้านเลย555 เป็นขวัญใจของคนที่นั่น

ก็ต้องอุดหนุนกันทกุร้าน สรุปพี่ต่ายได้ผ้าไหมกลับมาเกือบร้อยผืนเลย อิอิ ( ตอนไปมีกระเป๋าใบเดียวตอนกลับ เป็น 4 กระเป๋าเลย)

.......สมกับที่เขาแต่งกลอนให้เลย เพลินผ้าลาว   เดินเพลินจริงๆๆ เดินทุกร้าน

หลังจากที่พี่ต่ายเดินเลือกซื้อผ้าไหมเรียบร้อยแล้ว  ทางฝั่งตรงข้ามจะเป็นร้านขายเครื่องเงิน

พี่ต่ายไปเลือกซื้อเครื่องเงืนมาใช้กับชุดหมอลำ เพื่อที่จะใช้ในการแสดงโชว์คอนเสิร์ตในบ้านเรา

หลังจากทานอาหารกันอิ่มแล้ว ก็ไปเดิน ตลาดมืดกันต่อ คนที่นี่ รักและชื่นชมพี่ต่ายมากๆ และเขาดีใจมาก

ที่เห็นพี่ต่ายเลือกที่จะมาเที่ยวทีนี่และพี่น้องที่หลวงพระบางก็ต้อนรับอย่างดี

( ไม่มีใครรู้ว่าพี่ต่ายจะไปเที่ยวเพราะบอกไกด์ไว้ว่าไม่ให้บอกใคร ให้เขาเห็นเองจะได้เซอร์ไพร์ )

สรุปก็รู้กันทั้งหวลงพระบางเลย ว่าพี่ต่ายมาเที่ยว เพราะที่หลวงพระบางมีประชากรเจ็ดหมื่นกว่าคน และบ้านเมืองสะอาดมากคะ..

วันที่ 2 ที่หลวงพระบางเราตื่นกันตั้งแต่ตี 4 เพื่อจะไปใส่บาตรเช้า (ใส่บาตรข้าวเหนียว)  มีพระมาบิณฑบาตรเกือบ 300 รูป

ธรรมเนียมของที่หลวงพระบาง คนที่ใส่บาตรจะต้องห่มผ้าสไบทุกคน และก็ปฎิบัติกันมาตลอดคะ.....

ใส่บาตรเช้าเสร้จแล้ว  ก็ไปเดินตลาดเช้ากันต่อ พี่ต่ายดูกลมกลื่นมากเลย เพราะใสผ้าซิ่นให้เข้ากับชาวหลวงพระบางเลย 

ไปเดินตลาดเช้า พี่N ได้ยินเขาพูดกันว่า พี่ต่าย ตัวจริงสวยมาก ไม่คิดว่าจะมาเที่ยวที่นี่เพราะคนที่นี่อยากเห็น ต่าย  อรทัย กันมาก

และที่สำคัญเขาบอกว่า พี่ต่ายไม่ถือตัวเลย  ยิ้มทักทายตลอด ยิ่งทำให้เขารู้สึกรักในตัวศิลปินคนนี้มากขึ้นไปอีก...

แม่ค้าเรียกให้ซื้อผัก ก็เอากลับมาไม่ได้ ก็เลยนั่งคุยและทักทาย

เดินตลาดเช้ากันแล้ว ก็เข้าโรงแรมไปอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวจะไปเที่ยวกันต่อ โดย พี่สมจิตร (ไกด์) จะมารับตอน 9 โมงเช้า

ที่วัดวิชุนราช นอกจากพระธาตุแตงโมที่เป็นจุดเด่นแล้วยังมีพระประธานหรือพระองค์หลวงในพระอุโบสถมีขนาดใหญ่ที่สุดในหลวงพระบาง

...ยังไงสาวดอกหญ้า ก็ไม่ลืมที่จะซื้อ โปสการ์ดของสะสม มาเก็บไว้เป็นที่ระลึก อย่างเช่นเคย...

เพื่อความปลอดภัย ก่อนออกเดินทาง

เราแวะทานอาหารกลางวันกันที่ ฝั่งตรงข้าม กับถ้ำติ่ง ก่อนที่จะล่องเรื่อไปอีกประมาณ 1 ชั่วโมง เพื่อไปไหว้พระที่วัดเชียงทอง

( แต่ไม่ได้ถ่ายรูปมาเพราะฝนตก กลัวกล้องพัง อิอิ ) ..............

.................................................................

ต่อจากนั้นไกด์ก็พาเราไปเที่ยวที่  น้ำตกตาดกวางสี  สวยมากน้ำเป็นสีเขียวสวยเหมือนสระมรกต เสียดายถ่ายรูปได้น้อย

เพราะฝนตกตลอด ไม่คุ้มกันเลยถ้ากลอ้งพัง  แต่ก็ยังเก็บภาพมาฝากได้อยู่นะคะ...

น้ำตกตาดกวางสี เป็นที่สุดท้ายที่เราไปเที่ยวเมืองหลวงพระบาง ในครั้งนี้ก่อนจะต้องเดินทางกลับมาที่ กทม. ในวันที่ 2 ส.ค.

เพราะพี่ต่ายมีงานคอนเสิร์ต ที่กองทหารราบที่ 11 ต่อคะ...